Lochemse ondernemers zijn voor duurzaam werken

Helaas heeft u geen flash player geinstalleerd. Deze kunt u hier downloaden.

LOCHEM - Lochemse ondernemers zien duurzaam ondernemen wel zitten. De eerste aanzet tot het krij­gen van draagvlak leverde in hotel De Scheperskamp al twintig on­dernemers op die gretig de infor­matie tot zich namen.

Niet alleen het gebodene van bu­reau Stimular, dat de cursussen be­geleidt, ook de wederzijdse erva­ringen bleken mooi studiemateri­aal. Ondanks het feit dat er zeer verschillende ondernemers bij el­kaar zaten, van notaris tot schil­dersbedrijf en horeca tot bouwbe­drijf, kwam een goed gesprek op gang over de duurzaamheid van de bedrijfsvoering.

Veel hangt al af van de omstandig­heden waarin je bedrijf zich be­vindt. Zo kun je van het uit 1900 stammende hotel en conferen­tie- oord Ehzerwold in Almen bij­voorbeeld geen ‘energiedicht' ge­bouw maken zonder de monu­mentenwacht op je historische dak te krijgen.

Je moet het dan van andere din­gen hebben, en directeur R. Otten­schot vertelt over de hoge rende­mentketels die in cascade-opstel­ling zijn geplaatst. Een computer bepaalt hoeveel ketels tegelijkertijd aan zijn en maakt ook uit welke ke­tel wanneer wordt gebruikt. Het scheelt allemaal, op de begroting en voor het milieu. Ehzerwold heeft nieuwbouwplannen, en Ot­tenschot kondigde al aan dat duur­zaamheid een rol van betekenis gaat spelen.

Collegabedrijf Bon'Aparte heeft weer andere problemen. Op de menukaart wil de kok dan wel pro­ducten zetten die op biologische wijze tot stand zijn gekomen, maar het aanbod doet niet wat de vraag wil.

De reguliere vleesindustrie bijvoor­beeld is door de grootschalige pro­ductie in staat om op maat te leve­ren. De biologische evenknie daar­entegen heeft meer moeite met een bestelling. De slager wil bij wij­ze van spreken de hele koe kwijt, maar Bon'Aparte vraagt om een aantal onderdelen.

Niet alleen aanbod kan een pro­bleem zijn, ook de klant kan roet in het eten gooien van de bewuste ondernemer. Daar wordt bijvoor­beeld schildersbedrijf Kamphuis mee geconfronteerd. De schilders­wereld stapt vergeleken met tien jaar geleden toch al meer over op materialen die minder schadelijk zijn voor de gezondheid van de schilders.

Nu is het dan aan de klant om te vragen naar de verfsoorten die het milieu minder belasten, maar daar schort het vaak nog aan. De klant wil best voor een goed milieu gaan, maar kiest toch uiteindelijk vaak voor de materialen die juist de portemonnee minder belasten.

Ook Kreunen Bouw kent dat ver­schijnsel. Directeur Van Maanen wil graag mooie dingen bouwen („maar die zijn niet altijd duur­zaam"), voedt zijn personeel op in de duurzaamheidsgedachte, maar merkt dat de hogere prijzen de klant doen kiezen voor een concur­rent die minder bewuste zaken op de offerte zet.

De Twentse Kabel Fabriek heeft ge­heel andere ervaringen. Telecom­aanbieders gaan juist voor duur­zaam en hoge kwaliteit materia­len. De Lochemse fabriek zoekt de duurzaamheidswinst meer in bij­voorbeeld aanpassingen aan de ge­bouwen.

Wat beheer van gebouwen betreft heeft de gemeente Lochem zelf er ook een hele kluif aan om de knop om te zetten naar duurzaam. Lochem kijkt met belangstelling naar het bedrijfsleven.

Een andere verantwoordelijkheid, de ‘lantaarndichtheid' in de ge­meente, biedt ook mogelijkheden. De gemeente stapt af van een me­thodiek waarbij standaard om de zoveel meter een lantaarnpaal wordt neergezet. Het is vanaf nu meer de bedoeling om te kijken of een lichtpunt ook echt nodig is.

Dat drie horecagelegenheden en een recreatiepark aanwezig waren bij de informatieve bijeenkomst is geen wonder. De torenhoge ener­gierekeningen, die zonder maatre­gelen niet lager zullen worden, no­pen hen om de koers te verande­ren.

Ruighenrode-directeur J. Rintjema is zich aan het oriënteren, en con­stateert dat het ingewikkeld is om te vinden wat geschikt is voor je bedrijf. Er is veel informatie op dit vlak. Hij onderkent bovendien dat het erg belangrijk is om ook je klanten te melden waar je mee be­zig bent.

Klanten van ver, uit andere landen bijvoorbeeld, hebben niet altijd de­zelfde manieren en gewoontes wat betreft bijvoorbeeld afvalverwer­king.

M. Hamberg, directie vanWoning­bouwstichting De Groene Waar­den, neemt deel aan de cursus om­dat de afvalstroom en het opraken van de fossiele brandstoffen hem zorgen baren. „Ik word ook een beetje ziek van al die convenanten. Concreet gebeurt er te weinig." Qua energiebesparing werkt de stichting met ‘ lage-temperatuursy­stemen'.

Algemene lijn tijdens de eerste bij­eenkomst van de deelnemende on­dernemers was dat niet alleen de huidige situatie moet worden be­zien, maar dat je ook vooral naar de toekomst moet kijken. Een an­dere manier van denken is dan noodzakelijk, stelde G. ten Cate, di­recteur van gastheer De Schepers­kamp.

foto Ab Hakeboom

Voeg toe aan:          

Meer regionaal nieuws

Meer ondernemersnieuws

Meer uit de Ondernemer

Meer Persberichten