Simon Stoltz

Auteur: Simon Stoltz
Onderneming: Coadin BV
Functie: Overig

Terwijl velen uitkijken naar de uitkomsten van de Commissie Bakker die door minister Donner is ingesteld, hebben we nu opeens nóg een Commissie Bakker erbij; die van het d66 tweede kamerlid. De Gelderlander schrijft "een commissie met een knipoog naar de commissie van de TNT-topman Bakker".

En wat doet die nieuwe Commissie Bakker? Exact hetzefde als de eerste Commisie Bakker. In deze column noem ik ze gemakshalve TNT cie Bakker en D´66 cie Bakker, oftewel Commissie Bakker 1 en 2.

Maandag komt de TNT cie Bakker dus met haar advies; er zijn al wat zaken uitgelekt. Om te beginnen zal deze cie niet met regels maar met richtlijnen komen, zoals: De werkgever moet de werknemer die hij wil ontslaan eerst scholing aanbieden. Ook moet hij een aantal maanden loon doorbetalen aan deze werknemer die verplicht is aan de aangeboden scholing mee te werken. Deze richtlijn komt in de plaats van het huidige ontslagrecht. Ook wil de TNT cie Bakker de duur van de WW-uitkeringen verkorten naar 18 maanden.

De D´66 cie Bakker wil de ontslagtoets door de Kantonrechter afschaffen; CAO´s niet langer automatisch laten gelden voor de gehele bedrijfstak; onderscheid tussen geheel en gedeeltelijk arbeidsongeschikten in de WAjong en een "Oranje kaart" invoeren om buitenlandse hoogopgeleiden in Nederland te laten werken en hen daarmee laten helpen de krapte op de arbeidsmarkt te bestrijden.

Beide commissies willen zo de flexibiliteit van de arbeidsmarkt vergroten.

In een eerdere column heb ik al geschreven dat werkgevers zich vooral niet rijk moeten rekenen bij de afschaffing van het ontslagrecht. Zie hier, wanneer de werkgever verplicht wordt scholing aan te bieden en loon door te betalen aan een werknemer die hij wil ontslaan gaat hem dat geld kosten. Ik vrees dat in de meeste gevallen dat minstens even duur uitpakt als een gemiddelde ontslagvergoeding. Voor de werknemer geldt dat bij het wegvallen van de ontslagtoets, in combinatie met verkorte uitkeringsduur WW, zijn sociale zekerheid niet bepaald veilig aanvoelt.

Vandaag is het nog koffiedik kijken over wat de definitieve adviezen van de TNT cie Bakker zullen zijn; dat weten we maandag. Er zullen in ieder geval adviezen uitkomen die de arbeidsverhoudingen in ons land op scherp gaan zetten. De discussie over hoe voor de komende jaren, en verdere toekomst, onze arbeidsmarkt in te richten is zeker van groot belang. De vraag is of we daarin een goede samenhang van maatregelen kunnen creëren.

In Duitsland dacht men de flexibilisering van de arbeidsmarkt goed geregeld te hebben. Er is minder werkloosheid, is de trotse vaststelling van een aantal deskundigen. Tegelijkertijd is er een andere stroming op gang gekomen die zich steeds meer wil gaan roeren, omdat er een heel vervelend effect is ontstaan met grote sociale gevolgen.

Duitsland kent geen wettelijke minimumloom, waardoor het nu gebeurt dat werknemers voor bedragen tussen € 3,50 tot € 7,00 netto per uur aan het werk zijn. Nee, dat zijn geen jongeren. Dat zijn werknemers van alle leeftijden. Steeds meer mensen met een fulltime baan moeten een bijbaan nemen als ze nog een beetje meer willen dan de huur kunnen betalen en eten kopen.

Ik las vandaag een artikel over een beveilingsbeambte die 50 km moet rijden om bij zijn werk te komen. Zijn auto moet gekeurd en het is nog maar de vraag of die goedgekeurd wordt. Zoniet, dan heeft deze 55-jarige man een groot probleem. Geld voor een reparatie van zijn auto heeft hij niet en zonder auto kan hij niet bij zijn werk komen. Wat hem dan wacht is ontslag.

Er dreigt een stevige tweedeling te onstaan in Duitsland tussen mensen die vinden dat het economisch goed gaat, dat men niet moet klagen, en de mensen in het andere kamp die aan den lijve ondervinden dat ze veel uren moeten werken voor weinig inkomen en per maand alleen maar bezig zijn te overleven. Deze groep vindt ook dat er in Duitsland sprake is van Amerikaanse toestanden in de Duitse arbeidsmarkt.

In een van mijn vorige columns heb ik het risico daarvan voor de Nederlandse arbeidsmarkt beschreven. Nu er in Duitsland mensen zijn die zeggen dat zij die Amerikaanse toestanden al ervaren in hun land, dan komen die wel heel erg dichtbij onze arbeidsmarkt.  Nu maar hopen, dat de Commissies Bakker 1 en 2, een goede onderbouwing hebben voor hun adviezen en dat zij ook daadwerkelijk deugdelijk onderzoek hebben gedaan naar de effecten van hun adviezen over de volle breedte van onze maatschappij.

Maandag 16 juni 2008 wordt in ieder geval een interessante dag.

Voeg toe aan: