Durf (weer) de baas te zijn

In het ideale bedrijf in een ideale wereld doen werknemers hun uiterste best om helemaal uit zichzelf zoveel te doen dat zijn hun salaris dubbel en dwars waard zijn. Die ideale wereld bestaat niet. Werknemers hebben leiding nodig. Dat wordt vaak vergeten. In het boek It's Okay to Be the Boss legt Bruce Tulgan uit dat bedrijven ten onder gaan aan een tekort aan leiding, ofwel undermanagement.

Het geven van leiding, het managen van mensen, is een zware taak. Managers denken daar te makkelijk over. Niet elke werknemer is een supertalent dat zonder veel leiding meer doet dan van hem wordt verlangd. En als u al zo'n supertalent in huis heeft, moet u er, in de huidige krappe arbeidsmarkt, op voorbereid zijn dat hij binnen de kortste keren is vertrokken naar een andere werkgever.
Hier nog wat mythes rond leidinggeven:

De mythe van het empowerment: je kunt mensen het best empoweren door ze met rust te laten en zichzelf te laten managen.

Volgens deze mythe hoeven managers de bezigheden van werknemers niet nauwkeurig te volgen. Ze hoeven al helemaal niet in te haken op het falen van werknemers. Medewerkers moeten het gevoel hebben dat ze 'eigenaar' zijn van hun werk en vrij zijn om hun eigen beslissingen te nemen. Managers zijn er alleen maar om het hen makkelijker te maken en ervoor te zorgen dat een medewerker zoveel mogelijk tot zijn recht komt door hem op de juiste klus te zetten. Managers moeten mensen niet vertellen hoe ze hun werk moeten doen: ze moeten medewerkers hun eigen methoden laten bedenken.
Wat is de realiteit?
Bijna iedereen presteert beter met leiding, regie en ondersteuning van iemand die meer ervaring heeft. Hoe ziet echt empowerment eruit? Als je mensen echt wilt empoweren, hoef je alleen maar het terrein af te bakenen waarbinnen zij gevolmachtigd zijn. Dat terrein bestaat uit effectief gedelegeerde doelen met duidelijke richtlijnen en concrete deadlines.
Het zware werk van het leiden, managen en supervisie uitoefenen bestaat er dan uit dat je voor elke medewerker consistent en helder verwoordt wat de normen en de verwachtingen zijn. Wat moet er worden gedaan en hoe moet het worden gedaan.

De mythe van de rechtvaardigheid: je bent rechtvaardig door iedereen hetzelfde te behandelen

Wat is de realiteit?
Echt rechtvaardig is dat je voor sommige mensen meer doet en voor anderen minder, al naargelang hun prestaties en productiviteit. Door iedereen gelijk te behandelen zeg je eigenlijk dat het niets uitmaakt hoe ze presteren: wát iemand ook doet, of niet doet, de manager geeft iedereen dezelfde waardering en dezelfde beloning. Dat is niet alleen ridicueel het is ook de perfecte manier om de beste mensen weg te jagen. Zij voelen zich ondergewaardeerd.

De mythe van 'mister nice guy': je kunt alleen sterk zijn door je als een hufter te gedragen, en ik wil liever aardig worden gevonden

Wat is de realiteit?
Te veel managers willen vriendjes zijn met hun medewerkers en lol met ze hebben. Want zo'n harmonieus team komt tot topprestaties. Dat is een denkfout. Vriendschap is niet hetzelfde als supervisie. Echt aardige managers doen wat nodig is om medewerkers te helpen succesvol te zijn in hun werk - óók als dat betekent dat er harde kritiek moet worden geleverd.

De mythe van het moeilijke gesprek: door afstand te houden vermijd je confrontaties met medewerkers

Wat is de realiteit?
Managers denken tegenwoordig dat conflict een teken van mislukking is, dat je niemand flink mag aanpakken. Maar u bent geen sociaal werker. Treurig genoeg krijgen juist zwakke managers onvermijdelijk te maken met confrontaties en moeilijke gesprekken. Bij sterke managers vinden dergelijke confrontaties zelden plaats. En als ze toch plaatsvinden, zijn ze minder pijnlijk omdat de medewerkers eraan gewend zijn - sterker: erop vertrouwen - dat hun manager zegt waar het op staat.

De mythe van de natuurlijke leider: ik ben niet goed in managen.

Wat is de realiteit? De vaardigheid om leiding te geven is niet aangeboren. De beste managers zijn mensen - 'natuurlijke' managers of niet - die beproefde managementvaktechnieken hebben geleerd en zich voortdurend bijscholen.

De mythe van tijd: er is te weinig tijd om mensen te managen

Wat is de realiteit?
Niemand heeft nog ergens tijd voor. Stel dus prioriteiten. De vraag is of je je tijd wilt besteden aan het instrueren en begeleiden van mensen voordat het werk begint of aan het corrigeren en (misschien) berispen van mensen nadat het werk slecht is uitgevoerd. Als je je tijd besteedt aan echt managen, haal je het maximale aan productiviteit uit je mensen en verbeter je de kwaliteit en output van hun werk. Dat is een goed rendement op investeringen. Dat is 'hoog-rendementstijd'. Een manager die één uur in echte supervisie steekt krijgt daar heel veel productieve werkuren voor terug.
De baas moet dus (weer) de baas zijn. Iemand die leidt en ondersteunt. Back to basics. Makkelijk is dat niet. Lees deze tips hoe u dit in de praktijk kunt brengen. 

Bron: Bruce Tulgan, Management Executive, november/december 2007

Zie ook Dossier leidinggeven en  managen

Voeg toe aan: