Print Stuur door RSS Nieuwsbrief

Geen vergoeding voor liegende arbeidsongeschikte

Door: Kluwer

Een vuilnisman kon niet meer werken vanwege operaties aan zijn knie. Ook had hij last van whiplash door een auto-ongeval. Iemand die arbeidsongeschikt is kun je niet ontslaan. Toch kwam het daarvan en de werkgever kreeg van de rechter gelijk.

Na de operaties aan zijn knie was de man met toestemking van de bedrijfsarts thuis gebleven. Hij was hij niet in staat langer dan een uurtje te lopen.

De werkgever schakelde, zoals dat hoort, een re-integratiebureau in, die tot dezelfde conclusie kwam. Maar de werknemer bleef niet alleen weg van zijn werk, hij ging ook op vakantie. Zonder toestemming, tot twee keer toe. Dat leverde geïrriteerde gesprekken op met de werkgever die zijn werknemer verweet ongeoorloofd verlof te hebben opgenomen.

Daar bleef het niet bij. De werkgever was er achter gekomen dat de man had deelgenomen aan de Dam-tot-Damloop. Beetje vreemd voor iemand die aan zijn knie is geopereerd en officieel niet in staat is langer dan een uurtje te lopen. Conclusie: de man had niet meegewerkt, integendeel, aan zijn re-integratie. Hij had, in strijd met de voorschriften, niet bij de bedrijfsarts gemeld dat hij aan het trainen was voor de Dam-tot-Damloop en de deelname daaraan.

Gelieg

De werkgever ontsloeg hem. hij voerde aan dat hij alles had gedaan om de man ter wille te zijn. Hij had een arbodienst ingeschakeld en een kostbaar re-integratiebureau. Ook door zijn gelieg was het vertrouwen volstrekt verdwenen. Er was dus sprake van een 'dringende reden' voor het ontslag en anders wel wegens 'veranderde omstandigheden'.

Toch naar de rechter

Weinig tegen in te brengen. Toch ging de vuilnisman naar de rechter. Hij eiste een vergoeding van 25.000 euro.

Bij de rechter voerde hij aan dat hij zeer sportief is en dat hardlopen juist goed was voor het herstel van zijn knie. De deelname aan de Dam-tot-Damloop had hij helemaal niet willen verzwijgen. Hij was zelfs die dag geïnterviewd door een regionale tv-zender.

Hij had recht op de vergoeding, gezien zijn leeftijd (49), zijn geringe kansen op de arbeidsmarkt en het feit dat hij tijdens zijn arbeidsongeschiktheid nooit enig teken van belangstelling van de werkgever had mogen vernemen, wat tot verergering van zijn spanningsklachten had geleid.

Flauwekul

De kantonrechter vond het allemaal flauwekul. Hij stelde eerst voor de zekerheid nog vast dat de vuilnisman niet vanwege zijn arbeidsongeschiktheid was ontslagen; dat mag immers niet. Maar hij had weinig omhaal van woorden nodig om verder vast te stellen dat de man zonder toestemming van de bedrijfsarts aan de duurloop had deelgenomen. Hij had daarmee zijn herstel in gevaar gebracht. Dat een fysiotherapeut had beweerd dat dat allemaal geen kwaad kon deed niet ter zake. Het ontbreken van toestemming van de bedrijfsarts was cruciaal. De sportieve, maar jokkende vuilnisman kon fluiten naar een ontslagvergoeding.

[Bron: rechtspraak.nl, kantonrechter Haarlem, 29 oktober 2008]