Toch vergoeding bij ontslag op staande voet

Een werknemer die zijn collega's met zwaar geweld bedreigt mag op staande voet worden ontslagen. Een werkgever kan dan zelfs een schadevergoeding eisen. Maar als dat niet in redelijkheid gebeurt kan het omgekeerde gebeuren. Dan kan de ontslagen werknemer een schadevergoeding krijgen.

'Ik schop je een dwarslaesie', had de fors gebouwde werknemer tegen de wat ielige personeelsfunctionaris geroepen. Hij had er nog aan toegevoegd dat hij met zijn maten van de motorclub wel langs zou komen om hem kapot te maken.
Dat ging de werknemer van de man te ver. Hij stuurde hem naar huis en liet hem 's middags door een advocaat zijn ontslag op staande voet aanzeggen.

Honkbalknuppel

Direct daarna keerde de man naar het bedrijf terug, waar hij woedend met een honkbalknuppel ging staan zwaaien. De politie heeft hem met vijf man overmeesterd en afgevoerd. De politierechter veroordeelde hem wegens bedreiging met zware mishandeling en weerspannigheid.
De werkgever ontsloeg hem niet alleen op staande voet, vanwege een 'dringende reden', zoals dat juridisch heet. Bij zo'n ontslag is de werknemer ook schadeplichtig. De werkgever maakte daar meteen gebruik van: hij hield onmiddellijk een maand salaris van de man in. Dat had hij beter niet kunnen doen.

Schadevergoeding

De man stapte naar de kantonrechter en eiste op zijn beurt een schadevergoeding van 12.000 tot 77.0000 euro vanwege 'onregelmatig' of 'onredelijk' ontslag. De vergoeding was verder op zijn plaats vanwege het lange diensverband en de goede staat van dienst.
Op de zitting bleek dat het om een zielig geval ging. De man heeft twee kinderen thuis die door een ernstige spierziekte vrijwel verlamd in een rolstoel zitten. De werkgever had steeds gehad begrip voor de moeilijke situatie en was de man ruimschoots ter wille geweest bij het indelen van zijn diensten, het geven van zorgverlof en het tonen van grote betrokkenheid bij het gezin. De man had nog extra pech gehad door een ziekte, waardoor hij een tijd arbeidsongeschikt was geweest.

Tehuis

Toen hij de dag dat hij weer aan het werk ging bij personeelszaken zijn dossier wilde inzien werd hem dat geweigerd omdat der personeelsfunctionaris eerst wilde kijken of er geen vertrouwelijke gegevens over anderen in stonden. De man ontstak toen in woede en dreigde de functionaris een dwarslaesie te schoppen zodat deze zelf kon ervaren hoe het was om in een rolstoel te zitten. Het was hem eerder al in het verkeerde keelgat geschoten toen de bedrijfsleiding had gesuggereerd de kinderen in een tehuis onder te brengen.

Brodeloos

De rechter vond dat dat echt niet kon. De werkgever zou immers alle gezag hebben verloren als iemand met een grote mond zijn zin zou krijgen.
Het ontslag zonder opzegtermijn was terecht, vond de rechter. En de werkgever stond ook in zijn recht een schadevergoeding te eisen. Maar moest dat nu echt op deze manier, namelijk door meteen het salaris in te houden, op de 25e van de maand, waardoor het gezin op slag brodeloos werd?

Andere wijze

De rechter meende van niet. De werkgever 'had de vordering ook op andere wijze geldend kunnen maken, bijvoorbeeld door verrekening met uitsluitend vakantiedagen, een voorstel tot aflossing in termijnen, of door onder voorbehoud van alle rechten de vordering even te laten rusten in afwachting van de vraag of de werknemer van verdere stappen zou afzien.'

Drie maanden salaris

Daarbij bleef het niet. Door de handelwijze van de werkgever was het ontslag, door de onmiddellijke financiële gevolgen, toch 'kennelijk onredelijk'. En dus had de werknemer een recht op een schadevergoeding: drie maanden salaris. Hij draaide wel op voor de proceskosten.

[Bron: Rechspraak.nl, Kantonrechter Den Haag, 28 mei 2008]

Voeg toe aan: