Bemiddelingspoging misbruikt voor hoge vergoeding

Een werknemer weigerde een andere functie. Tijdens een bemiddelingspoging maakte hij in het geheim bandopnames, die hij later bleek te willen misbruiken om een hoge schadevergoeding te krijgen. Voor hem stond de oplossing van het conflict dus niet voorop. De rechter strafte dat af met juist een veel lagere schadevergoeding.

Per 1 maart 2001 is de werknemer in dienst getreden van de werkgever en vervulde laatstelijk de functie van titulair directeur. Op 15 december 2006 is de werknemer uitgevallen wegens een hartinfarct. Partijen zijn vervolgens overeengekomen dat voor de duur van de re-integratie de werknemer zal aftreden als directeur. Vervolgens worden zijn werkzaamheden verdeeld over het managementteam en treedt de aandeelhouder als onbezoldigd bestuurder toe tot het managementteam. De werkgever lijdt structureel verlies en besluit derhalve de functie van de werknemer op te heffen. De werknemer weigert vervolgens medewerking te verlenen aan het vinden van een andere functie. Bemiddeling leidt niet tot een oplossing. De werkgever verzoekt vervolgens ontbinding van de arbeidsovereenkomst, stellende dat hij in verband met de financiële situatie van de werkgever slechts 25.000 euro als vergoeding kan aanbieden, welk bedrag hij kan verkrijgen via leningen.

De kantonrechter stelt vast dat de werkgever structureel verlies lijdt. Nu de aandeelhouder als onbezoldigd bestuurder is aangetreden, is voldoende aannemelijk gemaakt dat de functie van de werknemer is komen te vervallen. Verder geldt dat de arbeidsverhouding inmiddels dusdanig verstoord is, dat een samenwerking niet meer mogelijk is. Dit komt onder meer door het feit dat de werknemer in het geheim gemaakte bandopnamen van een gesprek met de werkgever in het geding heeft gebracht. Daaruit blijkt overigens dat de werknemer slechts bereid was om over één functie te spreken, namelijk zijn eigen functie. Ook heeft de werknemer achteraf, hoewel bekend met de regels van bemiddeling, geweigerd zijn handtekening te zetten onder de geheimhoudingsovereenkomst en de verslagen van de bemiddeling in het geding gebracht. Het lijkt erop alsof de werknemer het bemiddelingstraject niet is ingegaan om een conflict op te lossen, maar om bewijs te verzamelen voor een eventuele procedure. Dat is een ernstige zaak, aangezien partijen tijdens een bemiddelingsprocedure vrijuit moeten kunnen spreken zonder het gevaar dat uitspraken uit hun verband worden gehaald. Dit leidt ertoe dat de aangeboden vergoeding van 25.000 euro wordt toegewezen en niet het hogere bedrag waarop de werknemer aanspraak heeft gemaakt.

[Uitspraak: Kantonrechter Gouda, 15 mei 2008, JAR 2008/153, via GidsOnline]

Voeg toe aan: